Stand na twee ronden

Zaterdag vertrokken wij naar Den Haag om daar de strijd aan te gaan met DD (Discendo Discimus, "Al lerende leren wij") en ik moet zeggen dat ons 1^e team van de in de vorige ronde zo onnodige nederlaag tegen Caïssa heeft geleerd.

DD opgericht in 1852 is waarschijnlijk één van de oudste schaakverenigingen van ons land met een roemruchte historie. DD is 6x landskampioen geweest en grootmeester Jan Hein Donner was jarenlang lid.

In een gezellig oud pand in de zeeheldenbuurt deden onze schaakhelden wat er van ze werd verwacht.

We trokken meteen behoorlijk van leer en na zo'n 1 ^1/2 uur was ik meer dan tevreden.

Piet aan bord 1 was de eerste die na ruim 2 uur een halfje scoorde tegen Edgar Blokhuis en vooral Piet was daar tevreden mee, want hij was de gehele week ziek geweest. Klasse Piet dat je dan toch nog zo'n sterke pot schaakt.

Na 3 uur gingen we echt los. Eerst won Nicky. Hij speelde een uitstekende aanvalspartij, waarbij zwart alleen maar kon toekijken. Echter het klokje van Nicky tikte wel heel snel en toen de aanval niet echt doorsloeg moest hij nog even flink op de tanden bijten om de eerste zege binnen te halen. Klasse Nicky!

Als 2e wint Wim, die weer een ijzersterke partij op het bord zet en Lars Vistisen naar adem doet happen. In de tijdnood van zijn tegenstander weet Wim steeds meer dreiging in zijn aanval te leggen en daar is de winst en Wim's 2e zege van dit prille seizoen.

De 3 ^1/2 - 1/2 voorsprong wordt op het scorebord gezet door Lucas, die bevrijd van zakelijke zorgen een prima partij speelt en zijn toch meer dan 100 ratingpunten sterkere tegenstander Rogier van Egmond verslaat.

Ook Pieter wint weer. Je ziet het al een hele tijd aankomen, maar zijn tegenstander Pieter Smeele (invaller met een rating van 1916) biedt felle tegenstand, maar delft toch het onderspit. Ja ook dit soort partijen moeten worden gewonnen.

De 5 ^1/2 - 1/2 en dus de zege wordt gescoord door Giel. Al vanaf heel snel in de opening, ziet het er erg goed uit voor Giel. Hij snoept 3 pionnetjes en dan is er voor zijn ervaren tegenstander geen houden meer aan.

En winnen we dan alles? Nee. De volgende 2 partijen gaan verloren, maar wat deert het ons. Yong Hoon, die eerst toch wel lekker stond, geeft een kwaliteit weg. Hij keept vervolgens het ontstane eindspel met 2 torens en 2 pionnen tegen 1 toren en paard en 2 pionnen nog lang, maar als hij te actief gaat spelen i.p.v. rustig af te wachten, gaat het snel mis.

Hierna verliest ook Enrico. Hij speelt tegen GM John van der Wiel (in 1987 nog 15^e van de wereld) een puike partij en lang ziet het er naar uit dat Van der Wiel niets heeft. Maar dan staat de echte grootmeester in hem op, hij wint een pionnetje en ook al lijkt het er op dat de remisehaven nog steeds in zicht is, de duimschroeven worden aangedraaid en dan staat het 5 ^1/2 - 2 1/2.

Demre moet opboksen tegen Peter Gelpke die alles weerlegt wat Demre op het bord tovert. Het ziet er voor onze man goed uit, maar tegen het einde van de partij moet hij toch uitkijken dat 2 verbonden en ver opgerukte pionnen het evenwicht niet verstoren. Na veel denkwerk weet hij toch remise te behalen.

Als laatste is Warner nog in de weer. Zelf vindt hij dat de kwaliteit van zijn spel te wensen overlaat, maar Warner kan vechten als geen ander. Met een sterk schijnoffer op f3 weet hij voordeel te bereiken en na zo'n 5 ^1/2 uur haalt hij de laatste zege binnen. Eindstand : 7-3

"Begrijpelijk dat het gezamenlijke etentje na afloop bijzonder gezellig was".